Tyks

De fototentoonstelling van het jaar

Anton Corbijn in het Foam. Check out!!!

Ik ben echt bereid om een bushokje te slopen voor de poster van Anthony Kiedis.

Dooddoener van de dag

Leuk om te horen dat de mannen van Hyves een boek hebben geschreven. Ik kreeg een mail waarin mij werd vermeld dat ik ook de cover kon pimpen en het boek customizen. 

Helaas helaas, een aankoop minder…. (zie rode omlijning)

Slim. What’s next? Hollandse taugé? 

De Google +1 button

Het was natuurlijk te verwachten, een like button van Google. Super slim en handig. Hiermee wordt het makkelijker zoeken naar interessante en nuttige content door tips van je vrienden. 

Als je op het web bepaalde content leuk of interessant vindt klik je op het +1 logo. Vervolgens krijgen je contacten in je Google account deze recommendations te zien wanneer zij het web doorzoeken. 

Uiteindelijk zal deze button ook mee gaan spelen in het zoekproces op Google. Nu alleen nog live in Amerika maar het zal vast niet lang duren voordat het naar Europa overwaait. 

Plaats hem op je eigen site!

Beyonce in de Viral

Een vriend van mij wees me op het volgende filmpje van een optreden van Beyonce. Nou niet mijn favoriete artiest maar dit doet ze toch wel heel erg goed.

Eerst heel veel over the top Amerikaans gezwam over hoe goed deze dame wel niet is. Zelfs Michelle Obama heeft een goed woordje over (zou je in Nederland niet zo snel zien, dat de vrouw van de minister president lof spreekt over, laten we zeggen, Nick en Simon). Na 2:58 barst het feest los. Wel één van de strakste en coolste optredens die ik heb gezien. 

Al meer dan 2 miljoen keer bekeken op Youtube. Ik zou zeggen, check it out!

De minder irritante banners

Vroeger waren banners nog redelijk subtiel. Af en toe een fotootje bovenin of een tekstje rechts van je beeld. Niks aan de hand. Tegenwoordig nemen ze je hele beeld in beslag en ben je een half uur bezig om hem weg te klikken. Blijkbaar heeft deze manier van adverteren effect, hoewel ik wel benieuwd ben hoe de jongere generatie hiermee omgaat.

Over het algemeen heel irritant maar af en toe zit er ook een mooi exemplaar tussen. Bijvoorbeeld de nieuwe banner van Sanoma Media (zie hierboven). De posters hangen al overal met de tekst: jouw boodschap hier. De banner van deze campagne op nu.nl vond ik erg stak in elkaar gezet. Men hoeft hem niet weg te klikken om te kunnen doornavigeren. Mocht je toch geïnteresseerd zijn en doorklikken, dan schuift nu.nl naar beneden en verschijnt er extra informatie. Zeer mooi vormgegeven en niet zo irritant als de gemiddelde banner. 

Zo kan het dus ook.

Rakim vs Queens of the Stone Age

Hip Hop vs Rock, DJ vs band, 2 vs 5, Melkweg vs Paradiso. Twee dagen, twee concerten, een wereld van verschil. 

Op zondag naar the QOTSA in een uitverkochte Paradiso. Ik ben geen die hard fan en dus voornamelijk bekend met de hitjes. Die kwamen het eerste uur niet aan bod, de complete eerste plaat werd gespeeld. Ook al ken ik de eerste plaat dus helemaal niet, klonk het echt super strak. Na dit uur kwamen de heren terug en speelde ze de hitjes en verzoek nummers uit het publiek, zeer sympathiek. Met als beukende afsluiter (en mijn favoriet) “go with the flow” ging ik met genoeg adrenaline in mijn lichaam naar huis om nog een marathon te rennen.

Maandag was een compleet ander verhaal. In een naar wiet riekende Melkweg naar de “god mc” Rakim. De levende legende en een must see voor alle hip-hop fans. Hoewel 1,5 uur te laat gaf William Michael Griffin Jr. een show weg van 2 uur. Voor hip-hop begrippen een lang concert aangezien de meeste blowende  Amerikaanse rappers het na een uurtje wel best vinden. Ook hier kwamen alle klassiekers zoals “paid in full” voorbij. Na het concert ging ik naar huis met een vrolijk old school gevoel en thuisgekomen downloade ik weer even alle hip hop klassiekers.

Twee werelden van verschil en daarom moeilijk te vergelijken. Ik zeg gelijkspel.

Olivio Martinze Viera in het Tijdelijke Stedelijk

Al twee jaar een museumjaarkaart, nog nooit in het Tijdelijke Stedelijk geweest. Tijd voor een kort bezoekje dus. Dat kan bij het Tijdelijke Stedelijk, er is namelijk nog niet zo heel veel te zien. Beetje teleurstellend, het enige wat me deed herinneren aan mijn museumlessen op de basisschool was de collectie van Rietveld en Mondriaan. Gelukkig waren er een aantal nieuwe, verassende werken. 

Naast de lichtinstallaties van Bruce Nauman sprongen de posters van Olivio Martinez Viera in het oog. Onwijs mooi grafisch werk uit Cuba. De posters werden gemaakt voor de campagne  La zafra de los diez millones. Met deze campagne wilde Fidel Castro de Cubaanse economie mid jaren 60 een boost geven. De gewenste graanproductie moest omhoog naar 10 miljoen ton in 1970. Om de werknemers te motiveren dit bizarre aantal te bewerkstelligen werden deze posters gefabriceerd waarin duidelijk werd hoeveel  ton suikerriet er op het moment geoogst was.

Ik heb het hele internet afgezocht, helaas kan ik de posters nergens vinden. Een gemiste kans voor het stedelijk. Naar mijn mening zouden de posters als zoete broodjes over de toonbank gaan.

De suikerrietproductie van 10 miljoen ton is trouwens nooit gehaald, gelukkig hebben we de posters nog.

KUVVA, visual awesomeness for your Twitter profile

En dat is niet gelogen. Het nieuw project wat Nalden (wie kent m niet) presenteerde op de The Next Web conferentie in Amsterdam. 

Hoe werkt het? Je gaat naar de site, logt in met je Twitter account en voila, elke dag een nieuwe, coole, Twitter achtergrond. Gemaakt door steeds weer een andere grafische ontwerper. Ik ben het nu een aantal dagen aan het proberen en ik ben zeer enthousiast. Het duurt even voordat het werkt maar daarna hoef je ook niks meer te doen.

Het enige minpuntje is dat iedereen die zich aanmeldt elke dag dezelfde achtergrond krijgt. Het zou mooi zijn als er een optie is dat je je favoriete ontwerpers selecteert en dat de site daartussen rouleert. Klein minpuntje, maar al met al de website van de week.

Mooie tekst, goed kopje voor een mailing.